de boom in

Terrai, Nepal

Na revalidatie van de geweldige trektocht door de Himalya, een nieuw
gedeelte van Nepal bezocht. De Terrai, zuidelijk gedeelte van het land.
Vlak landschap met oneindige korenvelden. Tijdens de oogst komt er geen
machine aan te pas, een kapmes en dat is het. Alles met de hand. Kromme rug,
koren snijden en dat in een grote, rieten mand op de rug een afstand van
enkele kilometers naar huis sjouwen.
Houten huizen op palen met daaronder rondscharrelende geiten, kippen en
varkens. Gigantische hooibalen op een platform dat tevens een schaduwrijk
plekje vormt voor de waterbuffels. Kinderen met enkele vodjes aan het lijf
vermaken zich met het hooi en het zand, intussen enthousiast zwaaien als we
voorbij komen kachelen in de bus.
Royal Chitwan National Parc is deze keer het einddoel van de rit. Staat
bekend om zijn neushoorns.
Eenmaal bij de busstop dezelfde prettige taferelen als in India. Alsof je
zoete honing aan je reet hebt. Als azen komen ze (de jongens die een
guesthouse te verkopen hebben) op je af en laten je vervolgens niet met rust
tot het moment dat je daadwerkelijk in een taxi (dit keer een jeep) zit.
Onszelf af laten zetten bij een bar langs de rivier dat tevens de grens is
van het nationale park. Gaaf hoor! Zit je aan je tafeltje en voor je neus
nemen een aantal Aziatische olifanten een verkoelend bad. Olifanten horen in
het dorp bij het dagelijkse wegverkeer. Zeer regelmatig vloog de soep van
mijn lepel, omdat er ineens het gebrul en trompetter van zo'n jongen klinkt
die voorbij komt banjeren. De eerste avond dat we in het donker naar het
dorp liepen riep de jongen van het guesthouse ons. Pas op voor wilde
neushoorns, zegt ie. Pardon? Ik vond het al zo raar om Nepalezen druk
schijnend met een zaklamp over straat te zien lopen, had ik ze nog nergens
zien doen. Maar goed, eerst dachten we dat hij ons in de maling nam. Ja, en
wat doen we dan als we er eentje tegenkomen......vechten, zegt ie.....huh,
huh!!
De volgende dag het Nationale Park bezocht o.b.v. twee ervaren gidsen. Zes
uurtjes lopen, nadat we de grensrivier in een kano hadden overgestoken.
Voordat we aan de wandeltocht begonnen duidelijke instructies gekregen hoe
te reageren mochten we een neushoorn tegenkomen.....oftewel, meteen de boom
in en zorgen dat het beest je niet in de gaten krijgt. Jaarlijks gebeuren er
verschillende dodelijke ongelukken doordat een neushoorn op mensen inbeukt.
Eerste stuk over een breed bospad. Kwetterende hordes papagaaien boven ons
hoofd. Ineens stond de gids stokstijf stil. Armen gespreid, beetje door de
knieen, gespannen blik. Mijn god, dacht ik, daar zullen we een neushoorn
hebben! Hij wijst richting een boom en zegt....wild chicken! Ja hoor, dat
belooft wat voor de rest van de dag. Kwam niet meer bij van het lachen.
Eindje doorgelopen, een gids stopte om even zijn blaas te legen en even
later werd er druk gefloten. Gave manier van communiceren, trouwens, tussen
die twee lui. Roepen schiet natuurlijk niet op met die wilde beesten in de
buurt, dus doen ze het gefluit van een vogel na. Wij snel teruglopen en
tussen de bomen door zagen we twee zwarte schimmen....schijnbaar neushoorns.
Voor de eerste keer de boom in voor onze veiligheid.
Verder gelopen langs metershoog gras. Overal platgewalste doorgangen van de
grote beesten. En niet te vergeten de mesthopen op het pad, niet bepaald
konijnenkeutels kan ik jullie verzekeren. Halverwege de dag een mooi
staaltje natuur. Nauw pad langs een smalle, bruine rivier met overhangende
dikke boomtakken en lianen. Zag nog net een hert wegsprinten die zijn dorst
kwam lessen. Even later een krokodil aan de overkant die lekker lag af te
koelen met zijn niet geringe bek wagenwijd open. Tijdens een rustpauze langs
de rivier hoorden we geritsel van gras aan de overkant. Gids ging polshoogte
nemen, gefluit en hup die boom weer in. Alweer een neushoorn, dit keer een
witte. Even kon ik hem duidelijk zien toen hij werd opgejaagd door een
olifant.
Riviertje overgestoken.....de 'gevarenzone' in. Lopen, lopen, lopen. Ineens
weer een hoop kabaal vanuit het hoge gras, nu akelig dichtbij. Shit, snel
rondkijken naar een geschikte boom en als een speer erin. Johan eerst,
daarna Chantal en ik als laatste. Alleen was er voor mij niet veel ruimte
meer over. Eh....skatje, wat denk je ervan......klim eens wat hoger in die
boom, dan kom ik tenminste ook nog fatsoenlijk van de grond af. Ja maar, ik
kan niet hoger. Niets mee te maken.....hoger gdv!!! Helaas kon Johan echt
niet hoger komen, dus bleef ik op een hoogte van 1,5 meter zitten. Het luid
geritsel kwam steeds dichterbij. Mijn hart klopte in mijn keel, zeg. Ik zag
het al helemaal voor me, gespiest aan een neushoorn, verschrikkelijk!!
Spannende momenten gingen voorbij, bleek het een olifant met berijder te
zijn. Ok mooi!
Stuk verderop werd er weer druk gezwaaid door een gids. Een meter of
vijftien verderop lag er een reus van een neushoorn in een plas water. Dit
keer konden we hem echt heel goed zien. Lag op zijn zij, kop richting ons,
oren gespitst vanwege onze voetstappen. Gids liep een paar meter dichterbij
en als een speer kwam het beest overeind. Hup...voor de vierde keer de boom
in. Aangezien deze behoorlijk dichtbij was en hij ons in de gaten had werd
er flink met een bamboestok op de grond geslagen en met takken gegooid om
hem weg te jagen. De boom weer uit en verder gelopen. Na een paar minuten
wederom een wenkgebaar. Sprintje.....twee beren! Moeder en kind.
Fantastisch! Ze keken verschrikt op, zwarte lijf en witte kop, en naaiden er
meteen uit. Maar goed ook, want die zijn nog veel gevaarlijker dan
neushoorns, kunnen namelijk ook boomklimmen. Bamboestokken werden door beide
gidsen stevig omklemd en zeer op onze hoede de tocht vervolgd. Tientallen
aapjes, nog een beer in de verte en het was gedaan met de pret. Lucky day!!

Volgende dag de leukste douche in mijn leven gehad. En met Johan en met een
olifant. Wat wil ik nog meer!
Werden bij het guesthouse opgehaald door de olifant en zijn berijder. Op
zijn rug geklauterd. Geen zitje, dus een goede billenmassage door zijn
rugspieren. Minuutje of tien lopen naar de rivier. Fotograaf Chantal ook
mee. Eenmaal bij het water aangekomen de schoenen uit en nog steeds op zijn
rug zittende de rivier in. In het diepere gedeelte begon het spel. Olifant
door zijn knieen, kop onder het water, slurf net erboven uit en hij rolde
heen en weer, zijn best doen om ons eraf te gooien. Wat uiteraard ook lukte.
Weer erop klauteren en het spel begon van voor af aan. Beetje dollen en
spelen. Beetje wassen en schrobben. Beide oren pakken, op zijn slurf gaan
staan en we werden zo op zijn rug gelanceerd. Lachen! Na een uurtje weer
gedropt bij het guesthouse.
Nog even iets terzijde. We lagen 's avonds in bed, bijna in slaap. Ineens
hoorden we gerommel.....trippel, trippel, trippel.....over het zeil. Jezus,
wat krijgen we nou weer?! Knip, zaklamp aan en jawel hoor...ratten. Vrolijk
knagend aan onze spullen die her en der door de kamer verspreid lagen.
Tenminste die van Johan dan. Als een held op sokken onder het muskietennet
vandaan gekropen en flink wat kabaal gemaakt in de hoop dat ze weer in hun
hol zouden verdwijnen. Alles in de rugzakken gedaan, badkamerdeur dicht en
het muurhol dichtgestopt met een kussensloop. Tja, kakkerlakken, gekko's en
ander rommel kan ik al behoorlijk aan maar ratten in mijn kamer...........

November 2001, Lotte