Rustig feestje gister.

Om 04:30 liepen we onder een extra felle sterrenhemel en een extra goed zichtbare melkweg terug naar de stad,de stadslichten van Tarapoto wierpen een trechtervormig schijnsel(echt)richting de zwarte hemel,de bomen staken spookachtig af in de dikke mist,leek de fucking twilight zone wel. De zondag vertrokken Hans en ik naar Yurimaguas,William,de 2 meisjes zouden terug naar Lima vliegen en Aldo bleef nog even in Tarapoto om nog meer kunst te verkopen,hij leeft er volledig van en dat is niet altijd al te gemakkelijk. s'Middags werd het voor Hans en mij op en neer lopen van pick-up(15 Soles) naar auto(25 Soles),in allebei de gevallen beweerden de chauffeurs dat ze binnen 5 minuten zouden aanrijden. Overvolle pickups met meubilair,kippen,mensen,manden,kleding noem het maar op reden af en aan. We kozen uiteindelijk voor een auto die 'ahora' aanreed.Maar zodra we zaten ging het 'falta un person'(nog een persoon). Die kwam in de vorm van een mooi Peruaans grietje en we reden aan,haalden wat spullen bij haar thuis op en kwamen weer uit bij start;'falta un person'.Verdomme!Welkom in Peru. Die 4e persoon kwam gelukkig snel genoeg en we waren op weg Over een gruwelijke slechte weg vol kuilen,keien en bulten reden we al hotsend en knotsend de laatste Andesheuvels uit. De wagen sloeg regelmatig af terwijl we zeeniveau bereikten,de ondergaande zon zette de wolken in vlammen.Ongelofelijk hoe ze die wagens aan het rijden houden. Tegen de avond kwamen we in het rustige Yurimaguas aan;een klein stadje aan de Huallaga-rivier en vanaf hier gaat het per cargoboot verder naar Iquitos. s'Morgens na ontbijt met een mototaxi naar de scheepsdocks. Een modderige weg leidde naar de docks,langs houten barakken waar ze etenswaren,hangmatten,bier etc.etc. verkochten. 4 Vrij grote cargoschepen lagen aangemeerd. Vee,stieren,paarden,koeien werden uit vrachtwagens en op de onderdekken getrokken,pezige mannekes laadden rijstzakken van 50 kilo met 2 tegelijk in hun nek uit vrachtwagens naar de scheepsruimen. Tegenover het dock staken grijze cilindervormige petroleumbassins af tegen de bewolkte lucht. Voor 40 Soles konden we in een hangmat op het 2e dek slapen,voor 90 Soles($1'- = 3,5 Soles)op het 3e dek in een kleine 'quarto' met stapelbedjes. Een hangmat is relaxed maar heb geen zin om daar 2 nachten in te slapen dus koos voor het bovendek.Kochten er een hangmat bij voor tijdens de dag en bevestigden die aan daarvoor aangebrachtte ijzeren stangen aan het dak. Koud biertje derbij en de opgehaalde spullen in de 'quarto' gestored. Om 15:00 zouden we vertrekken. Om 17:00 vroeg ik wanneer we zouden vertrekken aan verschillende personen; 'Om 18:00','morgen','om 19:00','morgen om 12:00','om 20:00','morgen om 14:00'...shitzooi! Morgen dus. Een gaseosas(limonade)verkoper verkocht me 2 dikke toppen marihuana voor 30 Soles(teveel)en ik had weer es wat te roken,ken nog wel een keer dacht ik. s'Avonds naar de stad om te eten en ik stak in de straten van Yurimaguas mijn van een soort karbonpapier en plakmiddel gedraaide pure joint op. 5 minuten en wat stevige hijsjes later knipte ik 'em maar vlug de berm in toen recht voor mijn neus een kerel met een pistoolholster en politiepakje de straat op liep,een politiewagen naar buiten dirigerend. Voor $100,- koop je je wel weer vrij maar dan maar een half grammetje minder. Later op de avond achter op de boot bij de wastafeltjes nog eentje gerookt,uitkijkend over de in nacht gehulde voorbijstromende rivier en lekker stoned met monstermagnet op m'n hoofd in m'n hangmat gaan liggen en later op m'n quartobedje na nog een groen toetertje. Goeiemorgen in Yurimaguas. De 1e nieuwe vrachten kwamen binnen en wij(de Eduardo V) hadden nog 2 vrachtwagens aan cargo nodig en we konden vertrekken. Het onderste dek vormt het cargoruim,in geimproviseerde houten hokken wordt het vee gehouden,een ziek rund lag voor op het dek en zou later sterven en op de boot gevild worden. Op het 2e dek verblijven de meeste locals. Een netwerk van hangmatten,over de 100,die zo goed als tegen elkaar hangen. Spelende kinderen,babies,dozen vol spullen,matrassen,aan het plafond bevestigde speakers waar schellende zuid-Amerikaanse muziek uitkomt,slapende-,kwetterende-,zichzelf opmakende,-krantlezende,voor zich uitkijkende mensen. s'middags met onze bootbon eten op het 2e dek. Een enorme rij mensen die met hun eigen eetbakje en bestek in de hand stonden te wachten op hun portie voor de keuken waar iemand aan een tafel de mensen telde. Wij,3e dekkers,konden aan tafel gaan zitten en kregen een basic maaltijd(rijst,kippepootje,soep´en koffie)aangeboden. Op ons dek bevonden zich een 40 mensen waaronder 2 Colombiaantjes van rond de 20 met vriendinnen,baby,marihuanapijpje om de nek,marihuanavoorraad,sieraden om te verkopen,hangmat,matras,baardje,rastakapsel,kleine tattoos,tribe-drums maar ZONDER paspoort onderweg naar Colombia via Iquitos,Leticia(Brazilie). Wij waren de enige Gringos en om 19:00 waren we echt onderweg. Langzaam begon het Amazonewoud aan ons voorbij te kruipen terwijl de zonsondergang het land zijn fraaie tinten gaf en de alledaagse beslommeringen voor de locals tijdens zo'n reisje begonnen. Heerlijk om die vaarwind te scheppen,kouw pilske derbij. Alleen om het leven op zo'n boot voor en tijdens de reis te aanschouwen is al een belevenis op zich. Samen met wat Peruanen een joint gerookt en na wat Spaanstalige ouwehoerderij gaan maffen. En de jungle kroop nog altijd voorbij toen we de volgende morgen aan ons ontbijtje zaten(fucking rijst). e rivier,de Marañonrivier inmiddels,bereikte regelmatig een breedte van een 4-a 500 meter. Kleine dorpjes met houten hutten,strodaken en een zwaaiende bevolking kropen voorbij,ook een petroleumraffinaderij. Hier en daar een stop om wat cargo op- of af te laden. De dag:Om ca 07:30 op,ontbijt met koffie en een paar uur met muziek op m'n kop in m'n hangmat dutten. Op herhaaldelijk verzoek werd de stereo goddank wat zachter gezet,heel fucking irritant!! Effe buiten wat rivier en jungle kijken en middageten. s'Middags dagboek schrijven,biertje derbij en in de hangmat een boek lezen. s'Avonds na het eten stoned worden en muziek luisteren of wat buurte met een local,o.a. een blowende basketballer uit Lima die een Duitse herderpuppie bij zich had en geweldig Spaans kon ratelen.Hij bood me zijn wietje aan en ik hem een rum-cola. Ging uiteindelijk op de achterkant van de boot fff alleen stoned staan zijn terwijl de volle maan zijn licht op de rivier liet reflecteren en de zwarte voorbijkruipende oerwoudcontouren accentueerde. Een van die Colombiaantjes voegde zich bij me met zijn gevuld pijpje en samen werden we knetterstoned. Regelmatig kwam een gemotoriseerde kano wat mensen afzetten waaronder wat toeristen. Hans vermaakte zich vrijwel de gehele trip met een Peruaanse schoonheid/guapa met een geweldige pukkel/wrat op haar neus maar de rest was oke,het bleef bij praten trouwens. Op een gegeven moment stond ik weer even alleen toen plots een van de Peruanen met wie ik gister had gesproken met veel kabaal over de reling kwam kotsen. WHOOOOO!PUTA!AAAAAARRRRGGGGLLHHHH!!!!WHUHUAAAAARRRGGLLLHH!!!PUTA!'Me estomacho esta muy,muy maloAAAAARRRGGGGGHHLLLL hij spauwde zich echt helemaal leeg en ik maar lachen met van die knalrode Vietcongoogjes.'No se que pasar!Oh,muy malo!' en hij vertrok weer. Tijd om te gaan maffen,op de Amazonerivier reeds. De volgende morgen om een uur of tien kwam een van de grootste junglesteden ter wereld in zicht. De rivier splitste zich en daarachter,achter de scheepsdocks,zagen we volledig omringd door Amazonerivier en-woud de buitenste gebouwen van Iquitos liggen. Bijzonder wel!400.000 inwoners in een stad midden in de enorme Amazonejungle enkel gelinkt aan the outside world via rivieren en het luchtruim. Begonnen als een nederzetting van Katholieken in 1750 die vandaaruit aanvallen van Indianen afsloegen die niet zo'n hart voor bekering hadden. Het hield stand en in 1870 had het 1500 inwoners. Toen werd de rubberboom ontdekt en de economie van de stad schoot als een komeet omhoog en 10 jaar later had het een 25.000 inwoners. De rijkdom ging ten koste van de locale,indiginous folks die het vuile werk opknapten en in grote getalen stierven als gevolg van slechte behandeling of door buitenlandse,geimmigreerde zakenmensen geimporteerde ziektes. Toen een Engelsman enkele zaden van die boom het land uitsmokkelde via Brazilie was het afgelopen tegen het begin van WW I. In 1960 werd er olie ontdekt en nu is het een welvarende stad met een modern centrum.Het stikt er van de motoren en mototaxi's dus er gonst een geweldige herrie de hele dag. De buitenwijken bestaan uit primitieve houten woningen. Ze verkopen hier veel dode dieren-shit,triest genoeg,tot Anacondahuiden toe. In een eettent een 37-jarige Nederlander ontmoet die een 15 kilometer buiten de stad in de jungle met behulp van een Engelsman een eigen houten huisje heeft gebouwd wat bijna af was. Daar 2 nachten geslapen met uitzicht over het Amazonewoud terwijl hij zijn sexdate op ging zoeken.Lekker roken daaro. Er woonde ook een Amerikaan in zo'n hut die maar niet van zijn gefreakte 25-jarige(hij was 56) lokale vriendin af kon komen. Er werd me door Bowie een gat in de grond aangewezen waar ik een stok in moest steken,voelde dat er gelijk licht aan de stok getrokken werd en keek in het gat;De zwarte poten van een tarantula zaten aan de stok te trekken. Nog een uurtje naar de wijk Belen gegaan. Voor dat je de rivier bereikt zie je alle huizen al op palen gebouwd voor als de rivier zwelt. Hopen vuilnis onder de huizen vormen het bewijs van de enorme vervuiling daaro en de stank hing scherp in de zandstraten. Met een kano over de rivier langs de wijk af.Huizen die op vlotten gebouwd zijn met op wat palen een Wc'tje ervoor;4 stokken met wat zeil eromheen. De scherpe geur van vis en vuilnis drong m'n neus binnen terwijl ik m'n blikjes Crystal-bier naar binnen klokte. Zo'n huisje daar kost een slordige $100,-. Terug langs marktstraten met hun 1001 geuren en kleuren en op elkaar en langselkaar gebouwde kraampjes. De 12e naar Lima gevlogen en daar afscheid genomen van Hans,die voor een gozer van zijn leeftijd(18)goed bezig is,kiest gelijk de nontoeristische routes uit en lult veel met de locals. Vanuit Lima met een klein,voor 12 personen ofzo beschikbaar,vliegkistje naar Cajamarca gevlogen terwijl de witte pieken van de Cordillera Blanca uitnodigend afstaken,over de 50 pieken van over de 5700 m. daar,het bergseizoen is begonnen en ik heb er zin in nondedju!!