Eeen goedendag!

Vanmorgen teruggekomen in Arequipa nadat ik van 12:30 gister tot 06:00 vanmorgen op 4500 meter hoogte in m'n tent had gelegen op het basiskamp van de el Misti. Tegen adviezen van die reisbureaus in(moest een slaapzak huren,die andere ligt in Cajamarca) ging ik hem solo doen. Mezelf er s'morgens om 06:00 door een politieagent/taxichauffeur naartoe laten brengen(naar 3000 meter) en toen stak deze +/- 5825 meter hoge prachtjongen nog met top en al zichtbaar naar de lichtbewolkte hemel. Rugzak om en via een 4x4 weg richting de berg om daar een trail te volgen. Hier en daar het spoor een beetje bijster geraakt maar al snel vond ik weer wat verse voetsporen. De wolken haalden me in en plots hoorde ik stemmen maar zag niemand,had amper 8 meter zicht. Kwam 4 personen tegen die aan het afdalen waren en hun gids vertelde me dat het base-camp nog 40 minuten lopen was. Om 12:00 arriveerde ik er,gooide m'n 20 kilo zware rugzak af en begon m'n tent op te zetten in de aanzwellende regen. Van de berg was geen zak meer te zien. In de tent eieren etc. eten en maar in m'n slaapzak gaan liggen. Naarmate de tijd verstreek voelde ik me beroerder worden,niet extreem maar zo'n gevoel waar je maatje pink van tussen je benen krijgt en een zeurende koppijn.De regen hield aan en maatje pink ook.De regen en de hagel tikten onophoudelijk tegen mijn tentzeil tot zeker 19:00. Toen het s'nachts nog niet helder was en ik me nog niet errug goed voelde,was hiervoor geacclimatiseerd op 3600 m.,besloot ik het voor gezien te houden. De trail zou vanwege het slechte weer moeilijk te zien zijn en ik moest nog ruim 1300 verticale meters overbruggen en ik was compleet alleen,geen andere groepen,nadie.Dus als de kleine mogelijkheid van acute mountainsickness zich tijdens die klim s'nachts zou voordoen dan was ik mooi genaaid.Eenmaal alleen daarboven besef je wel echt het niet te bespotten karakter van mother nature,zoals Remko Dalkmann al beschreef;Je hoeft hier maar een enkel te verstuiken en je hebt een groot probleem,al is het nog zo'n gemakkelijke berg,in de omgeving van een 20 kilometer vind je geen mens. Maar het was een mooie trek en januari,februari en maart zijn sowieso de slechtste maanden in heel Peru. Tijdens de tocht naar onder zag ik in de verte(40 km.) Arequipa(1 miljoen inwoners) liggen en enkele nabijgelegen zesduizenders omsluierd door veel te veel wolken. Mooi geacclimatizeerd op 4500 meter en een niet normaal goeie welverdiende cappucino met slagroom op Plaza de Armas(centrum met antieke gebouwen) naar binnen gesloerpt en daarna nog eentje(was +/- 4 maanden geleden). Morgen de bus naar Puno. Er woont hier vlakbij Arequipa een kerel van tegen de 80,ene Carlos Zarate,die de el Misti al ruim 160 keer heeft beklommen,een andere zesduizender al ruim 80 keer plus ik weet niet hoeveel andere bergen....(de ouwe lul)

AdiJos