En weer verder vanaf Jaen nadat ik van een goeie diadunne was genezen. De weg naar Chamaya,+/- 28 kilometer was vrij saai over een asfaltweg met het gebruikelijke toeterend verkeer,vrachtwagens vol mensen in de cabine,op de cabine,achter in de bak en Jezus op de achterkleppen geschilderd.Het katholicisme staat hier hoog in het vaandel en in winkels,restaurants,huisjes en op taxi's,mototaxi's zie je posters,schilderingen en/of stickers van Mr.Christ.(Jezus was an architect previous to his carreer as a profit) De hitte was niet te harden met bijna 40 graden celcius maar onderweg kreeg ik regelmatig van die sappige mango's aangeboden. Chamaya ligt op een 'crossing' van 2 carretera's naar o.a. Tarapoto,Jaen,Chiclayo dus er zit veel tresspass-volk.Het is een kurkdroog dorpje met nauwelijks begroeiing en toen ik aan mensen van een hostal voor forensische arbeiders(de enige hostal) om een pasto vroeg bleken ze er geen te hebben maar na wat aandringen kon ik m'n beestjes op de binnenplaats veilig stallen.Ik verwijderde de bagage,het zadel en de zadeldekens van Dusk en schrok me kapot! Hij had een gapende wond op zijn rug met een doorsnee van wel 4 cm. en een halve cm. diep.In Jaen zag ik alleen maar wat korstjes,bleek dat de huid daar al die tijd al los had gezeten,arme jongen!! Daar hadden ze alleen een hondenspecialist die het cordon van kinderen wat om me heen stond de bladeren van een plant(Janteng) liet plukken die ik volgens een methode op de wond moest aanbrengen. Ene Alfonso stelde zich voor uit nieuwsgierigheid terwijl ik mijn hoognodige ijs-en ijskouwe blikje bier achteroversloeg. Zijn vader had paarden en hij wist er eveneens van dus hij heeft me goed geholpen met het halen(Jaen) en het aanbrengen van de medicijnen(creme,spray en een penicilinne spuit).Die spuit...Hier had onze Dusk niet zoveel zin in.Hij trok uit alle macht aan het tuigje,trapte met zijn achterhoeven en sprong eenmaal omhoog en naar voren op mij af terwijl ik al met mijn rug tegen de muur stond,hij trapte met een hoef net boven mijn rechterknie,enkel een blauwe plek als gevolg.Bietje rechvaardigheid dan.Ondanks dat we de hoeven bijelkaar gebonden hadden. Ik kon allicht geen bagage of niks meer op Dusk laden laat staan een zadel maar Dusk kon wel gewoon lopen mits dat de wond dagelijks behandeld wordt dus...De l'union blijft compleet en de reis wordt voltooid dus de laatste 250 kilometer naar Cajamarca lopen met alle bagage op Sol, de tuigjes van de paarden in m'n hand en een rugzak van 15 kilo op mijn rug wat eigenlijk niet echt erg is want ik kan wel wat training voor de Aconcagua gebruiken.s'Nachts in een hok op een brits geslapen met zo'n Picassomatrasbloemen en rare vlekken)en de dag erop regelde Alfonso vervoer voor mij en de paarden naar Chiple(35 kilometer) omdat het tussen Chamaya en Chiple te warm was met bijna 40 graden(winter!!)=slecht voor de wond ook. In Chiple bij een gozer thuis geslapen en s'morgens via een short-cut door de 'bergen' richting Cutervo vertrokken. Langs een rivier en rijstvelden richting de lonkende verre heuvelbergen over een smalle carretera die niet op de kaart staat. Stopte in Laguna,een dorpje met 10 gebouwen 18 kilometer verderop,waar ze een pasto hadden en waar ik een de werkschuur van een grappige gozer(autobandenreparateur) kon slapen.Met hem waste ik de beesten in de rivier en toen ik later op de middag bij de beesten muziek lag te luisteren zag ik Dusk met een van pijn vertrokken gezicht zich op zijn zij en rug rollen.De afgelopen 24 uur wou hij ook al nauwelijks eten en hij trapte vaak met zijn voorhoeven over de grond als een stier wat pijn aanduid. Brak m'n hart om hem zo te zien en haalde er meer en meer mensen bij en legde uit hoe ik die wond behandeld had etc. Bleek 'ie een soort van heatstroke opgelopen te hebben van die stikhete zon bij Chamaya,da ken er nog wel bij ja!!Met als gevolg dus dat paarden in zo'n geval flinke buikpijn krijgen.Hij had een ciclosona-injectie nodig en bleken ze dat daar te verkopen met spuit en al! Hierna ging de cerveza erin als water en s'avonds lag Dusk stil op zijn zij in het gras,hij was al rustiger. Achter het lemen huisje van Majin de omelet met uien en tomaten boven een vuurtje geintroduceerd en gaan slapen na wat drank. De volgende dag om 06:00 rende ik bezorgd naar de pasto en daar zag ik het mooie zwarte hoofd van Dusk al boven het gras uitsteken,op een flinke haffel gras kauwend,YES!!de l'union was weer compleet. Een rustdagje derachteraan op deze rielekste prachtplek tussen ruige groene rotsige heuvels langs een rivier en Majin liet me zien hoe ze in de heuvels panela(sugarcane)uit bamboehout maakten en daarna nog een cacaoplantage,bietje op die zaden sabbelen en daarna in het gras met m'n discman un bietje zon pakken. Later in de middag na een lekker pilske Sol gezadeld en es lekker met 35 km./h langs de rivier af doekedoeng,dekketeng,takketak! De dag erop om 04:30 op om te constateren dat de paarden nergens te bekennen waren,verdomme wat nou weer!!!! Had Sol zich uit zijn tuigje gewurmd en Dusk er keurig achteraan(We bonden ze meestal aan een bussel grasstengels en zodra de paarden een beetje weerstand voelen geven ze al op),shit een half uur later en 300 meter verderop vonden we ze in het ochtendduister en Sol liet zich in 1e instantie niet vangen,hij zag ons niet maar hoorde ons alleen maar,verrekte zenuwpees!Voor de eerste keer had ik zin om hem een fikse trap te verkopen,zo eentje die echt zeer doet. Maar om 05:30 waren we onderweg en gestaag stegen we naar de 3000 meter door een koel klimaat.In la Cappilla kreeg ik een 12 bananen die ik goed kon gebruiken.Het zicht werd mooier en mooier.Paars/zwart gebergte stak tegen de horizon af onder een strak blauwe hemel. Een kerel met een ezel wees me een kortere weg via een steilere route via een groter dorp.In en buiten het dorp;Moest echt iedereen die ik tegenkwam be-of teruggroeten.Tegen enen kreeg ik in een huisje wat er eenzaam bijstond op grotere hoogte langs de carretera in de rotsige heuvels een maaltijdje met heerlijke zoete koude koffie. En weer verder,de weg begon na een uur goddank te dalen,begon me zorgen te maken over de paarden omdat ze weer de nodige (zware) kilometers achter de rug hadden maar ze liepen goed door. Kwam uit in een dorpje met een lemen kerkje genaamd 'La Verde' waar ze bij het eerste huis een pasto + een kamer met een bed voor me hadden! En s'avonds koej(?) erbij gekregen,een favourit menu hiero,een soort hamster-achtig diertje die ze met tientallen in de keuken houden om ze na 5 maanden in de pan te douwen. Later op de avond de Peruvian sky at night,letterlijk schitterend,5x zoveel sterren als Nederland tijdens een heldere nacht minstens!! Daags erop waren de kosten wederom 'nada',zei muchas gracias! en op naar Cutervo.De l'union had er niet zoveel zin in vandaag dus na drie uurtjes in het op 2650 meter hoogte gelegen Cutervo snel een pasto zoeken en kreeg er gelijk weer een slaapplaats bij + eten + een bult kinderen die me niet meer met rust lieten.Kreeg zelfs de sleutel.De kinderen hielpen enthousiast met het sjouwen van de bagage en ik beloonde ze met het zoete sugarcane,je had die plakkerige smoeltjes moeten zien.Weer gratis onderdak etc.kan af en toe moeilijk geloven wat me hiero overkomt af en toe. Cutervo heeft een 6000 inwoners en zoals overal is de werkeloosheid ook hier opvallend,veel mensen die op straat rondhangen,pratend,drinkend. Bekeek mezelf es in een spiegel wat alweer effe geleden was;een sik alsof ik een schaap had liggen beffen,volledig vervellende neus,door de zon verbrandde kop,verward haar,vuil Ecuadoriaans T-shirt met een penetrante zweetlucht en vegen van allerhande eetwaren op mijn mouwen,nog smerigere fjallraven-broek en eronder prachtige stoffige Meindl bergschoenen.De binnenkant van mijn neus voelt aan zoals mijn handen destijds als ik een dagje met cement had gewerkt maar mijn buikje is weer rond en ze hebben koffie en bier hiero.Rustte hier een dagje uit en ging met een aantal kinderen gras en mais voor de paarden halen.We vormden een convooitje met met mais sjouwende kinderen voorop en ik erachteraan met een bussel gras onder m'n rechterarm en het handje van een meisje van 6 in m'n linkerhand(niet weg te slaan). De mensen(vooral kinderen) bekogelen hier 2 maanden lang alles en iedereen met water vaak in balonnen vanwege carnaval. Met mefrau Rosa door de stad struinen en naar een stierenmarkt geweest waar die beesten $60,- kosten.Stieren-en hanengevechten zijn hier erg populair.Honderden Peruaanse cowboy-hoeden staken af in het zonlicht tussen het vee. En maandag richting Chota met weer diarree,een boer die hoogstwaarschijnlijk voor het eerst een gringo zag begroette me terwijl ik pal langs de kant van de weg mijn bruinspuiterij deruit zat te spetteren met de tuigjes van de beesten in m'n linkerhand en met m'n rechter voorkomend dat ik niet m'n broek onderpiste,buenos dias!! Een nacht in een boerderij van een familie net buiten Chiguirip(28 kilometer)doorgebracht in een comfortabel bed en nog eentje op een geimproviseerd bedjein een andere boerderij vlakbij Chota,kreeg bij allebei heerlijke gebakken aardappelen en eieren.Kon ook nog 3 hoefijzers verwisselen,lekker kloten maar ze zitten deronder! Op naar Cajamarca!

terug