Toen ik mijn ogen opendeed s'morgensvroeg om een uur of zes zag ik enkel schaduwen en een gigantische oranje horizontale streep vanuit de bus van La Paz naar Cochabamba;Een mooi begin van een dito dag. In Cochabamba een ontbijt en een hotel voor een paar uur slaap. Tegen enen een taxi proberen te vinden maar geen enkele die in de richting van Quillacollo wou rijden naar de zeepfabriek Quimbol,waar een van de centra van Amanecer vlakbij ligt en waar Francine dus woont.(10 km. buiten de stad) Er was een wegblokkade opgezet door kwade beroepschauffeurs,verwonderde me al om de aanwezigheid van de vele politie en militairen op straat. Vond uiteindelijk toch een chauffeur die tegen extra betaling(30 Bolivianos=+/- $4,-)naar Quimbol wou rijden. Eenmaal bij de roadblock, waar vele vrachwagens e.d. langs de weg geparkeerd stonden,vlogen de met knuppels,stenen,keien,staven en takken gewapende betogers de weg op waardoor we vol in de ankers konden. M'n chauffeur werd de auto uitgetrokken terwijl hij 'esta bien!,esta bien!'(het is goed!) riep en ik dacht FUCK! Ze hielden hem vast en gaven hem 3 stokslagen(niet erg hard) op z'n kont en we konden doorrijden,mij lieten ze met rust,pfff.De chauffeur,die dergelijke taferelen gewend was lachte ermee maar het loopt nogal es anders af. Bij Amanecer verwelkomd door Zusters en kinderen en daar een kamer met douche,toilet en een stapelbed gekregen.Francine Scholten ontmoet + enkele andere Nederlandse vrijwilligsters van in de 60,70 die zich opvallend jong gedroegen,lache! s'Avonds Tommie van het vliegveld afgehaald en es goed bijouwehoeren wat lache was,hij had een 50 uur(met wachttijd erbij) moeten reizen met 2 tassen van in totaal 65 kilo materiaal voor de berg wat in Santiago ligt. De dag erop kregen we ontbijt van Francine,de 72-jarige Nederlandse Zuster voor wie we ingezameld hebben,en een rondleiding van Pedro(werknemer instituut) langs verschillende centra van Amanecer in de stad gekregen. Langs een centrum voor baby's tot 10 maanden oud,slaapzaaltjes,speelruimtes,dokterspraktijk erg netjes allemaal. Een centrum voor kinderen van 1 t/m 4 jaar die veelal alleen overdag opgevangen worden voor 1 Bol. voor die ouders die het kunnen betalen anders is het gratis.Hobbyruimtes waar ze hun eigen ding kunnen doen,speelruimtes voor motoriekoefening,gymruimtes voor kinderen met motorische problemen die begeleidt worden door een fysiotherapeut,psychiaters voor de ernstige gevallen;In het laatstgenoemde centrum hadden ze een kindje die op +/- 2-jarige leeftijd er getuige van was hoe haar vader haar moeder vermoordde met 14 messteken en vervolgens het meiske opsloot en vluchtte,de buren die al 2 dagen niks gehoord hadden namen poolshoogte en nu zit ze dus in zo'n centrum en ze doet het momenteel goed. In het eerstgenoemde centrum voor de babies zag ik een jongetje op de slaapzaal die nog wakker was met een inboorlingenuiterlijk en die ze in de jungle gevonden hadden;Achtergelaten door de ouders met de veronderstelling dat de roofdieren hem op zouden eten etc.etc. Een centrum voor meisjes van 12/13/14 uit de prostitutie(zo'n 100),een centrum voor oudere jongens(13 tot 19 ongeveer) met gewelds-en drugsgerelateerde problemen,erg moeilijk daaro. In een van die centra werden Tommie en ik vastgeklampt door ieder zeker 5 kinderen van een jaar of 3,4 die allemaal lachend of triest 'papa!' riepen wat wel heftig was,ze probeerde letterlijk in mijn nek te klimmen kraaiend van de pret. De regering subsidieerd ongeveer 25 a 30% van de benodigde financien en de rest moet allemaal van donaties komen.Door de groeiende armoede van dit enorm moeilijk te besturen land(de nieuwe regering schijnt voor verbeteringen te zorgen) groeien de problemen met straatkinderen,drugs en alcohol snel en tevens de verspreiding van AIDS onder kinderen vanwege sexploitatie van kinderen.Momenteel leven er een 2500 kinderen op straat in de grote steden van Bolivia en werken er 800.000 van onder de 18 in de mijnbouw of suikerrietplantages. We kregen echt enorm veel indrukken over ons heen en de begeleiders waren erg vriendelijk en behulpzaam,de centra zien er netjes uit met goede sanitaire voorzieningen,verwarming,bedden,hygienische keukens etc. Bolivia heeft momenteel maar met zo'n drie of vier landen, waaronder Spanje de VS en Italie, connecties betreft adoptieouders maar in de nabije toekomst komen er 2 of 3 landen, waaronder Nederland,bij. Op straat,na een bak koffie,sprak Pedro in het centrum van de stad een jongen van tegen de 20 aan. Hij had een +/- 6 maanden oud baby'tje in zijn armen,de(veel te dunne) poep lag voor zijn voeten op de stoep en het babypakje was helemaal smerig,en hij gaf het menneke Coca Cola middels de fles. Papa zelf reageerde apatisch(druggebruik) en zat onder de puswonden en waarschijnlijk schurft. Pedro kreeg hem niet overgehaald om het kindje naar een van de centra te laten brengen waar het kosteloos professioneel verzorgd wordt met voor hem de toestemming om hem iedere dag te bezoeken. Eenmaal 'thuis' bij Francine,waar je een voetbalveld vind,leslokalen voor mechanica voor oudere jongens(de sjef van die afdeling die er al 10 jaar werkte hadden ze vorige week dood op straatgevonden,doodgereden,de dader was doorgereden,veel verdiet),slaapzalen etc. kregen we eten in de woonkamer van Francine.Supergaaf om haar reactie te zien toen we haar een geplastificeerde cheque van $8000,- gaven.En reken maar dat dit bedrag goed benut gaat worden. Francine zelf is al +/- 40 jaar uit Nederland weg en heeft 5 jaar in Ethiopie gewerkt en de rest van de jaren in Bolivia,sinds 1981 in Cochabamba,respect voor deze meZuster en haar team. Morgen Gaan Tommie en ik naar La Paz om es ffff te gaan outdooren/downhillen van een dikke 5000 meter een 4000 meter naar beneden en da horen jullie wel.

AdiJos weer!

Zie ook: http://www.amanecer-bolivia.org/amanecer.htm